***نگاهی به تفسیر آیه "و ان یکاد" در تفاسیر مختلف***

حسینى شاه عبدالعظیمى حسین بن احمد در جلد سیزدهم تفسیر اثنی عشری و در صفحه 384 در توضیح این آیه روایتی را آورده است: پیامبر(ص) در مسجد نشسته، تلاوت قرآن مى‏‌نمود. این جماعت در مسجد انتظار مى‏‌کشیدند که از مسجد بیرون آید و به بدى چشم، آفتى به او برسانند. جبرئیل این آیه آورد که تلاوت نما تا از چشم زخم ایمن باشى. حضرت آیه تلاوت و از مسجد بیرون آمد، آنها کور شدند و او به سلامت شد.

همچنین آیت الله مکارم شیرازی در توضیح این آیه مطلبی را در تفسیر نمونه به رشته تحریر درآورده است: بسیارى از مردم معتقدند در بعضى از چشمها اثر مخصوصى است که وقتى از روى اعجاب به چیزى بنگرند ممکن است آن را از بین ببرد، یا درهم بشکند، و اگر انسان است بیمار یا دیوانه کند.
این مسأله از نظر عقلى امر محالى نیست و در روایات اسلامى نیز تعبیرات مختلفى دیده مى‏شود که وجود چنین امرى را اجمالا تأیید مى‏کند.
در حدیثى آمده است که امیر مؤمنان على علیه السّلام فرمود: پیامبر براى امام حسن و امام حسین علیه السّلام «رقیه» «1» گرفت، و این دعا را خواند: «شما را به تمام کلمات و اسماء حسناى خداوند از شرّ مرگ و حیوانات موذى، و هر چشم بد، و حسود آنگاه که حسد ورزد مى‌‏سپارم. سپس پیامبر صلّى اللّه علیه و آله نگاهى به ما کرد و فرمود: «این چنین حضرت ابراهیم براى اسماعیل و اسحاق تعویذ نمود».

/ 0 نظر / 231 بازدید