فونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا ساز

لطفا از تمام مطالب دیدن فرمایید.

در میان همه مسایل مربوط به نگاه، موضوع «محدوده نگاه» از اهمیت بیشتری برخوردار است، چرا که در این بخش، مرزهای نگاه مجاز و ممنوع زن و مرد، تبیین و مشخص می گردد.


در قوانین اسلامی، محدودیت هایی برای نگاه در نظر گرفته شده است. این محدودیت ها به خصوص در نگاه به جنس مخالف بیشتر است و به ویژه در نگاه مردان به زنان تشدید شده است. و در شرایطی که با توجه به وضع نگاه کننده و نگاه شونده، زمینه تلذذ جنسی و یا انحراف اخلاقی وجود داشته باشد، به طور کلی ممنوع می باشد.

این محدودیت ها، دارای فلسفه های متنوع و کاملاً خردمندانه ای است که عقل سلیم و فطرت پاک، بدان رهنمون است.

نگاه، دل را به دنبال خود می کشد، وقتی که نگاه «حریم» میان زن و مرد را می شکند، دریچه ای از هیجان و التهاب را به روی خود باز می کند و هرچه نگاه ادامه می یابد، عطش غرایز سیری ناپذیرتر می گردد.

خطر نگاه را آنگاه می توان به خوبی تشخیص داد که به قدرت غریزه جنسی در انسان توجه شود. «نگاه»، نیروی خفته شهوت را در موقعیتی خطرناک به تکاپو وامی دارد و غریزه ای که در «سرکشی»، «بی دلیل» است، به «چموشی» می اندازد.

استاد مطهری که در کمالات معنوی و مراحل عالی تقوی، انسانی بسیار وارسته و خودساخته بود، سخنی سنگین و عمیق دارد:

«به نیروی تقوا و ایمان در مقابل موجبات همه گناه ها می توان تکیه کرد مگر در مورد گناهان مربوط به غریزه جنسی، اسلام هرگز نیروی تقوا و ایمان را با اینکه قوی ترین نیروهای اخلاقی است یک ضامن کافی در برابر تحریکات و وسائس این غریزه ندانسته است، چقدر عالی و لطیف سروده حافظ:

قوت بازوی پرهیز به خوبان مفروش

که در این خیل، حصاری به سواری گیرند

آری، در خیل خوبان، سواری برای فتح حصاری از تقوا کافی است».[1]

آدمی، موجودی لذت جو است که دوست دارد از همه حواس خود به نوعی لذت ببرد، هر چند پیوسته در شناخت لذت دچار اشتباه می شود و خود و دیگران را به خطر می افکند. نگاه برای انسان هنگامی منشأ لذت است که با تمرکز همراه باشد و ذهن را به خدمت بگیرد.

انگیزه چشم چرانی جز این نیست که فرد با تمرکز در هنگام نگاه و استخدام تخیّلات، در دنیای خیال به هوسرانی می پردازد. در حقیقت لذت نگاه، برگرفته از تخیّلاتی است که نگاه در درون فرد می پروراند. نگاه و تخیّل را هیچ گاه نمی توان از یکدیگر جدا ساخت و بیننده، هر چند پاکدامن باشد و نگاه هوس آلود نکند، نمی تواند ذهن را از تخیّل غیر ارادی برهاند.

چشم دوختن به صحنه های تحریک کننده و نظر انداختن به آنچه که تهییج را به دنبال دارد، غریزه جنسی را «هار» می کند و در آن صورت مهار کردن آن سخت دشوار است. تدبیر اسلام برای رام کردن این غریزه، علاوه بر «رعایت پوشش» مناسب، پرهیز از «نگاه»های مسموم است که زنان و مردان بدان موظف شده اند.

لذا بهترین راه برای دوری از شهوات حرام، چشم پوشی از نگاه حرام است.

حضرت امام علی A می فرمایند: «نعم صارف الشهوات غضّ الابصار».[2]

چشم پوشی از نگاه (حرام) بهترین عامل بازدار از شهوت است.

همان گونه که حجاب و پوشش، نوعی «حریم» بین زن و مرد ایجاد می کند، پرهیز از هرزگی در نگاه و دوری از چشم چرانی نیز، «حریمی دیگر» در روابط این دو جنس به وجود می آورد. با این حریم «منظورالیه» در هاله ای از «حرمت» قرار می گیرد.

حجاب و نگاه هر دو ریشه در احترام زن دارد و اسلام با متانت و وقارِ زن، خواسته است که او در معرض نمایش قرار نگیرد و حرمت وی حفظ گردد،

در حوزه های دیگر نیز نگاه به عنوان یک مساله مورد توجه است؛ چرا که گاه سخن از تصرفاتی است که شخص با نگاه در دیگری یا چیزها انجام می دهد که از جمله این تصرفات می توان به چشم زخم یا چشم کردن یا سحر و جادو نمودن اشاره کرد. نویسنده در این مطلب بر آن است تا با مراجعه به آموزه های وحیانی قرآن، نگاه و نگریستن را به عنوان یک مساله مطرح و نگرش قرآن را به این مساله ارائه دهد. با هم این مطلب را از نظر می گذرانیم.

 



1ـ شهید مطهری، مسأله حجاب، ص196.

1ـ میزان الحکمه، مکتبة الاعلام الاسلامی، ج 1، ص 72.


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : پنجشنبه ۱۸ خرداد ۱۳٩۱ | ۳:٢٢ ‎ق.ظ | نویسنده : رضا محمدی فرد | نظرات ()
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By SlideTheme :.